<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>โรงพยาบาลสัตว์ชุมพร</title>
	<atom:link href="http://www.chumpornanimalhospital.com/?feed=rss2" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://www.chumpornanimalhospital.com</link>
	<description>ใสใจและดูแลสัตว์เลี้ยงของท่าน อย่างที่ท่านรัก ดูแล และเอาใจใส่</description>
	<lastBuildDate>Thu, 05 Feb 2009 05:00:09 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.8.6</generator>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
			<item>
		<title>วีดีโอการผ่าตัด 4</title>
		<link>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=131</link>
		<comments>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=131#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 05 Feb 2009 04:47:30 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[วีดีโอแสดงการผ่าตัด]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=131</guid>
		<description><![CDATA[]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000"<param name="movie" value="http://www.chumpornanimalhospital.com/injury/DSCF0030-new.swf"><param name="quality" value="high"><param name="bgcolor" value="#000000"><embed src="http://www.chumpornanimalhospital.com/injury/DSCF0030-new.swf" quality="high" bgcolor="#000000" width="300" height="225" name="ผ่าตัด" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.chumpornanimalhospital.com/?feed=rss2&amp;p=131</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>วีดีโอการผ่าตัด 3</title>
		<link>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=125</link>
		<comments>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=125#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 05 Feb 2009 04:43:29 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[วีดีโอแสดงการผ่าตัด]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=125</guid>
		<description><![CDATA[]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000"<param name="movie" value="http://www.chumpornanimalhospital.com/injury/DSCF0028-new.swf"><param name="quality" value="high"><param name="bgcolor" value="#000000"><embed src="http://www.chumpornanimalhospital.com/injury/DSCF0028-new.swf" quality="high" bgcolor="#000000" width="300" height="225" name="ผ่าตัด" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed></object><br />
<object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000"<param name="movie" value="http://www.chumpornanimalhospital.com/injury/DSCF0029-new.swf"><param name="quality" value="high"><param name="bgcolor" value="#000000"><embed src="http://www.chumpornanimalhospital.com/injury/DSCF0029-new.swf" quality="high" bgcolor="#000000" width="300" height="225" name="ผ่าตัด" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed></object></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.chumpornanimalhospital.com/?feed=rss2&amp;p=125</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>วีดีโอการผ่าตัด 2</title>
		<link>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=115</link>
		<comments>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=115#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 05 Feb 2009 04:41:53 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[วีดีโอแสดงการผ่าตัด]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=115</guid>
		<description><![CDATA[]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000"<param name="movie" value="http://www.chumpornanimalhospital.com/injury/DSCF0026-new.swf"><param name="quality" value="high"><param name="bgcolor" value="#000000"><embed src="http://www.chumpornanimalhospital.com/injury/DSCF0026-new.swf" quality="high" bgcolor="#000000" width="300" height="225" name="ผ่าตัด" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed></object><br />
<object classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000"<param name="movie" value="http://www.chumpornanimalhospital.com/injury/DSCF0027-new.swf"><param name="quality" value="high"><param name="bgcolor" value="#000000"><embed src="http://www.chumpornanimalhospital.com/injury/DSCF0027-new.swf" quality="high" bgcolor="#000000" width="300" height="225" name="ผ่าตัด" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer"></embed></object><br />
</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.chumpornanimalhospital.com/?feed=rss2&amp;p=115</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>โรคติดต่อที่สำคัญในแมว</title>
		<link>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=84</link>
		<comments>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=84#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 04 Feb 2009 09:25:36 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[โรคของสัตว์เลี้ยง]]></category>
		<category><![CDATA[Calicivirus]]></category>
		<category><![CDATA[Feline Calicivirus]]></category>
		<category><![CDATA[Feline Herpes Virus]]></category>
		<category><![CDATA[Feline Rhinotracheitis Virus]]></category>
		<category><![CDATA[parvovirus]]></category>
		<category><![CDATA[โรคหวัด-หลอดลมอักเสบ]]></category>
		<category><![CDATA[โรคหวัดติดต่อในแมว]]></category>
		<category><![CDATA[ไข้หัดแมว]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=84</guid>
		<description><![CDATA[โรคติดต่อที่สำคัญในแมว
โรคไข้หัดแมว
	โรคนี้เรียกอีกชื่อหนึ่งว่าโรคลำไส้อักเสบติดเชื้อไวรัสในแมว เกิดได้ในแมวทุกอายุ สาเหตุของโรคนี้คือ เชื้อ parvovirus ติดต่อได้จากการสัมผัสโดยตรง โดยเฉพาะทางอุจจาระ ภาชนะใส่อาหาร น้ำ กรง หรือที่ขับถ่ายของแมว แมวทุกตัวควรฉีดวัคซีนป้องกันโรคนี้ อาการที่พบคือ มีไข้สูงอย่างเฉียบพลัน เม็ดเลือดขาวต่ำมาก เบื่ออาหาร อาเจียน ท้องเสีย มีอาการขาดน้ำ อ่อนเพลีย ตัวสั่น และเดินไม่ตรง แมวอาจเสียชีวิตภายใน 1 สัปดาห์ และมีโอกาสรอดชีวิตต่ำมาก โดยเฉพาะในกล่ามแมวที่ไม่ได้รับวัคซีน ควรฉีดวัคซีนป้องกันโรคนี้เมื่อลูกแมวอายุ 6-12 สัปดาห์และแดกระตุ้นซ้ำอีก 2-3 ครั้ง โดยห่างจากเข็มแรก 2-4 สัปดาห์ ควรฉีดกระตุ้นซ้ำเป็นประจำทุกปี
โรคหวัดติดต่อในแมว (Feline Herpes Virus)
	หรืออีกชื่อหนึ่งที่รู้จักกันดี Feline Rhinotracheitis Virus เชื้อนี้ทำให้เกิดโรครุนแรงกว่าเชื้อ Calicivirus โดยเฉพาะในลูกแมว เชื้อโรคจะมีระยะฟักตัว 2-6 วัน ต่อมาแมวจะซึม ไม่กินอาหาร มีไข้ จามมาก ตาแดง น้ำมูก น้ำตา [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><strong>โรคติดต่อที่สำคัญในแมว</strong></p>
<p><strong>โรคไข้หัดแมว</strong><br />
	โรคนี้เรียกอีกชื่อหนึ่งว่าโรคลำไส้อักเสบติดเชื้อไวรัสในแมว เกิดได้ในแมวทุกอายุ สาเหตุของโรคนี้คือ เชื้อ parvovirus ติดต่อได้จากการสัมผัสโดยตรง โดยเฉพาะทางอุจจาระ ภาชนะใส่อาหาร น้ำ กรง หรือที่ขับถ่ายของแมว แมวทุกตัวควรฉีดวัคซีนป้องกันโรคนี้ อาการที่พบคือ มีไข้สูงอย่างเฉียบพลัน เม็ดเลือดขาวต่ำมาก เบื่ออาหาร อาเจียน ท้องเสีย มีอาการขาดน้ำ อ่อนเพลีย ตัวสั่น และเดินไม่ตรง แมวอาจเสียชีวิตภายใน 1 สัปดาห์ และมีโอกาสรอดชีวิตต่ำมาก โดยเฉพาะในกล่ามแมวที่ไม่ได้รับวัคซีน ควรฉีดวัคซีนป้องกันโรคนี้เมื่อลูกแมวอายุ 6-12 สัปดาห์และแดกระตุ้นซ้ำอีก 2-3 ครั้ง โดยห่างจากเข็มแรก 2-4 สัปดาห์ ควรฉีดกระตุ้นซ้ำเป็นประจำทุกปี</p>
<p><strong>โรคหวัดติดต่อในแมว</strong> (Feline Herpes Virus)<br />
	หรืออีกชื่อหนึ่งที่รู้จักกันดี Feline Rhinotracheitis Virus เชื้อนี้ทำให้เกิดโรครุนแรงกว่าเชื้อ Calicivirus โดยเฉพาะในลูกแมว เชื้อโรคจะมีระยะฟักตัว 2-6 วัน ต่อมาแมวจะซึม ไม่กินอาหาร มีไข้ จามมาก ตาแดง น้ำมูก น้ำตา น้ำลายไหล จากนั้นจะเปลี่ยนจากใสเป็นเขียวข้นหรือเหลือข้น ติดเกรอะกรัง ทำให้แมวหายใจลำบาก อาการรุนแรงถึงขั้นปอดบวมและตายได้ ในรายที่ท้องอาจแท้งได้เนื่องจากไข้สูง ในแมวเล็ก ๆ อาจรุนแรงถึงเสียชีวิตได้</p>
<p><strong>โรคหวัด-หลอดลมอักเสบ</strong> (Feline Calicivirus)<br />
	เป็นเชื้อที่ก่อนโรคได้ในแมวส่วนมาก อาการคือ มีน้ำมูก น้ำตาไหล เป็นแผลที่ช่องปากและลิ้น ซึมและเบื่ออาหาร มีไข้ในเวลาต่อมา แมวส่วนใหญ่จะเจ็บลิ้นและไม่กินอาหาร อาการจึงรุนแรงเพิ่มขึ้น โดยเฉพาะในลูกแมวอาจทำให้ปอดอักเสบ ในรายที่สภาพภูมิคุ้มกันของร่างกายไม่ปกติ เช่น ป่วยเป็นโรคเอดส์แมว มักจะป่วยเรื้อรังด้วยอาการช่องปากอักเสบ เหงือกอักเสบ และทอนซิลอักเสบ<br />
<img alt="โรงพยาบาลสัตว์ชุมพร" src="http://www.chumpornanimalhospital.com/images/adv_1.jpg"  width="490" height="155" /></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.chumpornanimalhospital.com/?feed=rss2&amp;p=84</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ภาวะไวต่ออาหาร</title>
		<link>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=82</link>
		<comments>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=82#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 04 Feb 2009 09:22:56 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[โรคของสัตว์เลี้ยง]]></category>
		<category><![CDATA[คอกเกอร์ สแปเนียล]]></category>
		<category><![CDATA[ภาวะไวต่ออาหาร]]></category>
		<category><![CDATA[เวสต์ ไฮแลนด์]]></category>
		<category><![CDATA[แมวพันธุ์ไทย]]></category>
		<category><![CDATA[ไวท์ เทอร์เรียร์]]></category>
		<category><![CDATA[ไอริช เชตเตอร์]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=82</guid>
		<description><![CDATA[ภาวะไวต่ออาหาร
	การไวต่ออาหาร เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกปฏิกิริยาตอบสนองในแง่ลบต่ออาหาร ซึ่งแบ่งเป็น 2 ชนิด ได้แก่
การแพ้อาหาร หรือ ภูมิไวเกิน (Food allergy or hypersensitivity)
	เป็นปฏิกิริยาทางภูมิคุ้มกันต่อส่วนประกอบของอาหาร ซึ่งมักเป็นสารจำพวกโปรตีน เมื่อเกิดการแพ้อาหารขึ้นแล้วก็มักจะแพ้ไปตลอดชีวิต ดังนั้นการรักษาอย่างมีประสิทธิภาพคือ การกำจัดสารที่ทำให้เกิดการแพ้ออกจากอาหาร
การไม่ทนต่ออาหาร (Food intolerance)
	เกิดจากสาเหตุอื่น ๆ ที่นอกเหนือจากปฏิกิริยาทางภูมิคุ้มกัน สัตว์เลี้ยงบางตัวอาจไม่สามารถทนต่ออาหารได้ ดังนั้น วิธีที่ดีที่สุดคือการหลีกเลี่ยงส่วนประกอบของอาหารที่ทำให้เกิดการไวต่ออาหาร
อาการ
	อาการแพ้อาหาร หรือไม่ทนต่ออาหาร ส่วนใหญ่คือความผิดปกติของการย่อยอาหาร หรือการระคายเคืองผิวหนัง ดังนั้น สัตว์เลี้ยงอาจแสดงอาการต่อไปนี้เมื่อเกิดการไวต่ออาหาร
-	อาเจียน
-	ท้องเสียหรือท้องอืด
-	เกาบ่อย ๆ และขนร่วง
-	ผิวหนังอักเสบแดง
-	หูอักเสบเรื้อรัง
-	สัตว์อายุน้อยมีการเจริญเติบโตช้า
-	ไอ หายใจมีเสียง และจาม
สาเหตุ
อาหาร
	ชนิดที่ก่อให้เกิดภูมิแพ้ในสุนัขได้บ่อยที่สุดคือ เนื้อวัว ผลิตภัณฑ์จากนม และข้าวสาลี สำหรับในแมว คือ เนื้อวัว ผลิตภัณฑ์จากนมและเนื้อปลา
ความเสียหายอื่น ๆ
	การอักเสบ การติดเชื้อ การผ่าตัด และยาบางชนิดอาจก่อให้เกิดความเสียหายของระบบย่อยอาหาร และเพิ่มความเสี่ยงต่อการไวต่ออาหาร
อายุ
	การไวต่ออาหารพบบ่อยเมื่อสัตว์อายุน้อย และความรุนแรงของปฏิกิริยาการแพ้ มักจะรุนแรงในสัตว์อายุน้อย
สายพันธุ์
	สัตว์บางสายพันธุ์มีความเสี่ยงต่อการไวต่ออาหาร เช่น แมวพันธุ์ไทย สุนัขพันธุ์ เวสต์ ไฮแลนด์ ไวท์ เทอร์เรียร์ คอกเกอร์ สแปเนียล [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p>ภาวะไวต่ออาหาร<br />
	การไวต่ออาหาร เป็นคำทั่วไปที่ใช้เรียกปฏิกิริยาตอบสนองในแง่ลบต่ออาหาร ซึ่งแบ่งเป็น 2 ชนิด ได้แก่<br />
การแพ้อาหาร หรือ ภูมิไวเกิน (Food allergy or hypersensitivity)<br />
	เป็นปฏิกิริยาทางภูมิคุ้มกันต่อส่วนประกอบของอาหาร ซึ่งมักเป็นสารจำพวกโปรตีน เมื่อเกิดการแพ้อาหารขึ้นแล้วก็มักจะแพ้ไปตลอดชีวิต ดังนั้นการรักษาอย่างมีประสิทธิภาพคือ การกำจัดสารที่ทำให้เกิดการแพ้ออกจากอาหาร<br />
การไม่ทนต่ออาหาร (Food intolerance)<br />
	เกิดจากสาเหตุอื่น ๆ ที่นอกเหนือจากปฏิกิริยาทางภูมิคุ้มกัน สัตว์เลี้ยงบางตัวอาจไม่สามารถทนต่ออาหารได้ ดังนั้น วิธีที่ดีที่สุดคือการหลีกเลี่ยงส่วนประกอบของอาหารที่ทำให้เกิดการไวต่ออาหาร<br />
<strong>อาการ</strong><br />
	อาการแพ้อาหาร หรือไม่ทนต่ออาหาร ส่วนใหญ่คือความผิดปกติของการย่อยอาหาร หรือการระคายเคืองผิวหนัง ดังนั้น สัตว์เลี้ยงอาจแสดงอาการต่อไปนี้เมื่อเกิดการไวต่ออาหาร<br />
-	อาเจียน<br />
-	ท้องเสียหรือท้องอืด<br />
-	เกาบ่อย ๆ และขนร่วง<br />
-	ผิวหนังอักเสบแดง<br />
-	หูอักเสบเรื้อรัง<br />
-	สัตว์อายุน้อยมีการเจริญเติบโตช้า<br />
-	ไอ หายใจมีเสียง และจาม<br />
<strong><strong>สาเหตุ</strong><br />
อาหาร</strong><br />
	ชนิดที่ก่อให้เกิดภูมิแพ้ในสุนัขได้บ่อยที่สุดคือ เนื้อวัว ผลิตภัณฑ์จากนม และข้าวสาลี สำหรับในแมว คือ เนื้อวัว ผลิตภัณฑ์จากนมและเนื้อปลา<br />
ความเสียหายอื่น ๆ<br />
	การอักเสบ การติดเชื้อ การผ่าตัด และยาบางชนิดอาจก่อให้เกิดความเสียหายของระบบย่อยอาหาร และเพิ่มความเสี่ยงต่อการไวต่ออาหาร<br />
<strong>อายุ</strong><br />
	การไวต่ออาหารพบบ่อยเมื่อสัตว์อายุน้อย และความรุนแรงของปฏิกิริยาการแพ้ มักจะรุนแรงในสัตว์อายุน้อย<br />
<strong>สายพันธุ์</strong><br />
	สัตว์บางสายพันธุ์มีความเสี่ยงต่อการไวต่ออาหาร เช่น แมวพันธุ์ไทย สุนัขพันธุ์ เวสต์ ไฮแลนด์ ไวท์ เทอร์เรียร์ คอกเกอร์ สแปเนียล และไอริช เชตเตอร์<br />
<img alt="โรงพยาบาลสัตว์ชุมพร" src="http://www.chumpornanimalhospital.com/images/adv_1.jpg"  width="490" height="155" /></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.chumpornanimalhospital.com/?feed=rss2&amp;p=82</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>ภาวะเสื่อมของสมองและระบบประสาทในสุนัขชรา</title>
		<link>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=78</link>
		<comments>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=78#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 04 Feb 2009 09:20:52 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[โรคของสัตว์เลี้ยง]]></category>
		<category><![CDATA[ภาวะเสื่อมของสมองและระบบประสาทในสุนัข]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=78</guid>
		<description><![CDATA[ภาวะเสื่อมของสมองและระบบประสาทในสุนัขชรา
	สมองก็เหมือนอวัยวะอื่นๆ ขอร่างกายเมื่อถึงวัยชราเซลล์สมองจะถูกทำลายมีผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงด้านพฤติกรรมของสัตว์เลี้ยง จากการศึกษาพบว่า 50% ของสุนัขเมื่อมีอายุ 8 ปีขึ้นไป จะแสดงอาการเสื่อมของสมอง	
อาการ
ภาวะเสื่อมของสมองจะค่อย ๆ เกิดขึ้นเมื่อเข้าสู่วัยชรา สิ่งแรกที่เจ้าของจะสังเกตได้คือพฤติกรรมที่เปลี่ยนแปลงไปทีละน้อย เช่น นอนมากขึ้น ไม่ค่อยมีแรง หรือแสดงอาการหงุดหงิด โดยอาการเหล่านี้มักถูกเข้าใจผิดว่า เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการชรา และถูกปล่อยไว้จนกระทั่งทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าของและสัตว์เลี้ยงแย่ลง อาการเหล่านี้มีชื่อย่อว่า DISH ซึ่งเป็นศัพท์ทางสัตวแพทย์ที่ใช้เรียกเพื่อวินิจฉัยอาการ
(D = Disorientation)
* ไม่สามารถจดจำเส้นทาง หลงทิศในสถานที่ที่คุ้นเคย
* จำคนหรือสถานที่ที่คุ้นเคยไม่ได้
* เฉื่อยชา ความตื่นตัวลดลง และมีพฤติกรรมที่ไม่มีจุดมุ่งหมาย
(I = Interacts Less)
* ไม่ต้อนรับหรือจดจำสมาชิกในครอบครัวไม่ได้
* ไม่สนใจสิ่งแวดล้อม ไม่เรียกร้องความสนใจหรือขอให้เล่นด้วย
(S = Sleep Patten Disturbed)
* นอนกลางวันมากขึ้น และ/หรือนอนน้อยลงในตอนกลางคืน
* เดินไปเดินมาในบ้านตลอดกลางคืน
(H = House Training Lost)
	* ไม่ขอออกไปนอกบ้าน
	* ขับถ่ายในที่ที่ผิดปกติจากเดิม
	* ไม่สามารถควบคุมการขับถ่ายได้ บางครั้งทำสกปรกในบ้าน
สาเหตุของภาวะเสื่อมของสมองและระบบประสาทในสุนัขชรา
	เมื่อเข้าถึงวัยชรา สมองจะถูกอนุมูลอิสระทำลายมากขึ้น อนุมูลอิสระนี้ถูกสร้างขึ้นมาจากกระบวนการทางเคมีของร่ายกายหรือแม้กระทั่งเกิดจากมลภาวะ รังสีอัลตราไวโอเลต ก็มีส่วนทำให้เกิดสารอนุมูลอิสระ ต้องมีการลดสารเหล่านี้ให้อยู่ในปริมาณที่เหมาะสม
ad#co-1]
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><strong>ภาวะเสื่อมของสมองและระบบประสาทในสุนัขชรา</strong><br />
	สมองก็เหมือนอวัยวะอื่นๆ ขอร่างกายเมื่อถึงวัยชราเซลล์สมองจะถูกทำลายมีผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงด้านพฤติกรรมของสัตว์เลี้ยง จากการศึกษาพบว่า 50% ของสุนัขเมื่อมีอายุ 8 ปีขึ้นไป จะแสดงอาการเสื่อมของสมอง	</p>
<p><strong>อาการ</strong><br />
ภาวะเสื่อมของสมองจะค่อย ๆ เกิดขึ้นเมื่อเข้าสู่วัยชรา สิ่งแรกที่เจ้าของจะสังเกตได้คือพฤติกรรมที่เปลี่ยนแปลงไปทีละน้อย เช่น นอนมากขึ้น ไม่ค่อยมีแรง หรือแสดงอาการหงุดหงิด โดยอาการเหล่านี้มักถูกเข้าใจผิดว่า เป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการชรา และถูกปล่อยไว้จนกระทั่งทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าของและสัตว์เลี้ยงแย่ลง อาการเหล่านี้มีชื่อย่อว่า DISH ซึ่งเป็นศัพท์ทางสัตวแพทย์ที่ใช้เรียกเพื่อวินิจฉัยอาการ<br />
(D = Disorientation)<br />
* ไม่สามารถจดจำเส้นทาง หลงทิศในสถานที่ที่คุ้นเคย<br />
* จำคนหรือสถานที่ที่คุ้นเคยไม่ได้<br />
* เฉื่อยชา ความตื่นตัวลดลง และมีพฤติกรรมที่ไม่มีจุดมุ่งหมาย</p>
<p>(I = Interacts Less)<br />
* ไม่ต้อนรับหรือจดจำสมาชิกในครอบครัวไม่ได้<br />
* ไม่สนใจสิ่งแวดล้อม ไม่เรียกร้องความสนใจหรือขอให้เล่นด้วย</p>
<p>(S = Sleep Patten Disturbed)<br />
* นอนกลางวันมากขึ้น และ/หรือนอนน้อยลงในตอนกลางคืน<br />
* เดินไปเดินมาในบ้านตลอดกลางคืน</p>
<p>(H = House Training Lost)<br />
	* ไม่ขอออกไปนอกบ้าน<br />
	* ขับถ่ายในที่ที่ผิดปกติจากเดิม<br />
	* ไม่สามารถควบคุมการขับถ่ายได้ บางครั้งทำสกปรกในบ้าน</p>
<p><strong>สาเหตุของภาวะเสื่อมของสมองและระบบประสาทในสุนัขชรา</strong><br />
	เมื่อเข้าถึงวัยชรา สมองจะถูกอนุมูลอิสระทำลายมากขึ้น อนุมูลอิสระนี้ถูกสร้างขึ้นมาจากกระบวนการทางเคมีของร่ายกายหรือแม้กระทั่งเกิดจากมลภาวะ รังสีอัลตราไวโอเลต ก็มีส่วนทำให้เกิดสารอนุมูลอิสระ ต้องมีการลดสารเหล่านี้ให้อยู่ในปริมาณที่เหมาะสม<br />
<img alt="โรงพยาบาลสัตว์ชุมพร" src="http://www.chumpornanimalhospital.com/images/adv_1.jpg"  width="490" height="155" /></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.chumpornanimalhospital.com/?feed=rss2&amp;p=78</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>โรคนิ่วในกระเพาะปัสสาวะ</title>
		<link>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=76</link>
		<comments>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=76#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 04 Feb 2009 09:19:47 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[โรคของสัตว์เลี้ยง]]></category>
		<category><![CDATA[ชเนาเซอร์]]></category>
		<category><![CDATA[ดัลเมเชี่ยน]]></category>
		<category><![CDATA[บูลด๊อก]]></category>
		<category><![CDATA[มินิเอเจอร์]]></category>
		<category><![CDATA[ยอร์คไชร์]]></category>
		<category><![CDATA[เทอร์เรียร์]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=76</guid>
		<description><![CDATA[นิ่วในกระเพาะปัสสาวะ
	นิ่วเกิดจากการรวมตัวของผลึกแร่ธาตุซึ่งสามารถเกิดขึ้นได้ในกระเพาะปัสสาวะ นอกจากนี้ยังสามารถพบก้อนนิ่วได้ในบริเวณอื่นของทางเดินปัสสาวะ เช่น ไต แต่มักพบไม่บ่อยเท่านิ่วในกระเพาะปัสสาวะ การเกิดนิ่วมีผลส่วนหนึ่งมาจากการเปลี่ยนแปลงความเป็นกรด-ด่างของปัสสาวะ ซึ่งทำให้เกิดการก่อตัวของก้อนนิ่ว นิ่วชนิดที่พบได้บ่อยที่สุดได้แก่ นิ่วชนิดสตรูไวท์ที่เกิดในปัสสาวะที่เป็นด่าง ส่วนนิ่วบางชนิดเกิดได้ง่ายในปัสสาวะที่เป็นกรด
อาการที่พบบ่อย
	เมื่อสุนัขมีนิ่วในกระเพาะปัสสาวะ จะทำให้เกิดความไม่สบายตัว ดังนั้น ควรติดต่อสัตวแพทย์ทันที เมื่อท่านสังเกตเห็นอาการเหล่านี้
-	พยายามเบ่งปัสสาวะ
-	ถ่ายปัสสาวะยาก และช้า
-	เลียรอบบริเวณอวัยวะเพศ
-	แสดงอาการเจ็บปวดเวลาปัสสาวะ
-	พยายามปัสสาวะบ่อยครั้ง
-	กลั้นปัสสาวะไม่อยู่
-	ปัสสาวะมีเลือดปน
สาเหตุของการเกิดนิ่วในกระเพาะปัสสาวะ
	การเกิดนิ่วในกระเพาะปัสสาวะมักไม่ได้เกิดมาจากสาเหตุเดียว โดยปัจจัยที่มีผลต่อความเสี่ยงในการเกิดนิ่วในกระเพาะปัสสาวะ ได้แก่
การติดเชื้อของระบบทางเดินปัสสาวะ
	การติดเชื้อแบคทีเรียบางชนิดในกระเพาะปัสสาวะ จะทำให้ปัสสาวะเป็นด่าง จนถึงระดับที่นิ่งชนิดสตรูไวท์สามารถก่อตัวได้
อาหาร
	แร่ธาตุปริมาณสูงในอาหารจะสนับสนุนการก่อตัวของผลึกนิ่วในปัสสาวะ เช่น แร่ธาตุแมกนีเซียมและฟอสเฟต ที่เป็นองค์ประกอบหลักของนิ่วชนิดสตรูไวท์ ซึ่งเป็นนิ่งที่พบได้บ่อยที่สุด อาหารบางชนิดอาจก่อให้เกิดความเป็นกรดในปัสสาวะ และก่อให้เกิดนิ่วชนิดอื่น ๆ ได้ ดังนั้น ควรเลือกอาหารสุนัขที่มีการควบคุมปริมาณแร่ธาตุในอาหาร
การดื่มน้ำน้อย
	การดื่มน้ำน้อยจะทำให้ปัสสาวะเข้มข้นมากขึ้น และเพิ่มความเสี่ยงในการเกิดนิ่ว
สายพันธุ์
	สุนัขบางสายพันธุ์ เช่น มินิเอเจอร์ ชเนาเซอร์ ดัลเมเชี่ยน ยอร์คไชร์ เทอร์เรียร์ และบูลด๊อก มีความเสี่ยงต่อการเกิดนิ่วบางชนิด
ad#co-1]
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><strong>นิ่วในกระเพาะปัสสาวะ</strong><br />
	นิ่วเกิดจากการรวมตัวของผลึกแร่ธาตุซึ่งสามารถเกิดขึ้นได้ในกระเพาะปัสสาวะ นอกจากนี้ยังสามารถพบก้อนนิ่วได้ในบริเวณอื่นของทางเดินปัสสาวะ เช่น ไต แต่มักพบไม่บ่อยเท่านิ่วในกระเพาะปัสสาวะ การเกิดนิ่วมีผลส่วนหนึ่งมาจากการเปลี่ยนแปลงความเป็นกรด-ด่างของปัสสาวะ ซึ่งทำให้เกิดการก่อตัวของก้อนนิ่ว นิ่วชนิดที่พบได้บ่อยที่สุดได้แก่ นิ่วชนิดสตรูไวท์ที่เกิดในปัสสาวะที่เป็นด่าง ส่วนนิ่วบางชนิดเกิดได้ง่ายในปัสสาวะที่เป็นกรด<br />
<strong>อาการที่พบบ่อย</strong><br />
	เมื่อสุนัขมีนิ่วในกระเพาะปัสสาวะ จะทำให้เกิดความไม่สบายตัว ดังนั้น ควรติดต่อสัตวแพทย์ทันที เมื่อท่านสังเกตเห็นอาการเหล่านี้<br />
-	พยายามเบ่งปัสสาวะ<br />
-	ถ่ายปัสสาวะยาก และช้า<br />
-	เลียรอบบริเวณอวัยวะเพศ<br />
-	แสดงอาการเจ็บปวดเวลาปัสสาวะ<br />
-	พยายามปัสสาวะบ่อยครั้ง<br />
-	กลั้นปัสสาวะไม่อยู่<br />
<strong>-	ปัสสาวะมีเลือดปน<br />
สาเหตุของการเกิดนิ่วในกระเพาะปัสสาวะ</strong><br />
	การเกิดนิ่วในกระเพาะปัสสาวะมักไม่ได้เกิดมาจากสาเหตุเดียว โดยปัจจัยที่มีผลต่อความเสี่ยงในการเกิดนิ่วในกระเพาะปัสสาวะ ได้แก่<br />
<strong>การติดเชื้อของระบบทางเดินปัสสาวะ</strong><br />
	การติดเชื้อแบคทีเรียบางชนิดในกระเพาะปัสสาวะ จะทำให้ปัสสาวะเป็นด่าง จนถึงระดับที่นิ่งชนิดสตรูไวท์สามารถก่อตัวได้<br />
<strong>อาหาร</strong><br />
	แร่ธาตุปริมาณสูงในอาหารจะสนับสนุนการก่อตัวของผลึกนิ่วในปัสสาวะ เช่น แร่ธาตุแมกนีเซียมและฟอสเฟต ที่เป็นองค์ประกอบหลักของนิ่วชนิดสตรูไวท์ ซึ่งเป็นนิ่งที่พบได้บ่อยที่สุด อาหารบางชนิดอาจก่อให้เกิดความเป็นกรดในปัสสาวะ และก่อให้เกิดนิ่วชนิดอื่น ๆ ได้ ดังนั้น ควรเลือกอาหารสุนัขที่มีการควบคุมปริมาณแร่ธาตุในอาหาร<br />
<strong>การดื่มน้ำน้อย</strong><br />
	การดื่มน้ำน้อยจะทำให้ปัสสาวะเข้มข้นมากขึ้น และเพิ่มความเสี่ยงในการเกิดนิ่ว<br />
<strong>สายพันธุ์</strong><br />
	สุนัขบางสายพันธุ์ เช่น มินิเอเจอร์ ชเนาเซอร์ ดัลเมเชี่ยน ยอร์คไชร์ เทอร์เรียร์ และบูลด๊อก มีความเสี่ยงต่อการเกิดนิ่วบางชนิด<br />
<img alt="โรงพยาบาลสัตว์ชุมพร" src="http://www.chumpornanimalhospital.com/images/adv_1.jpg"  width="490" height="155" /></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.chumpornanimalhospital.com/?feed=rss2&amp;p=76</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>โรคความผิดปกติของทางเดินอาหาร</title>
		<link>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=66</link>
		<comments>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=66#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 04 Feb 2009 09:14:47 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[โรคของสัตว์เลี้ยง]]></category>
		<category><![CDATA[คอลลี่]]></category>
		<category><![CDATA[เกรทเดน]]></category>
		<category><![CDATA[เยอร์มัน เชพเพิร์ด]]></category>
		<category><![CDATA[โกลเดน รีทรีฟเวอร์]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=66</guid>
		<description><![CDATA[ความผิดปกติของทางเดินอาหาร
	ความเจ็บป่วยอันเนื่องมาจากความผิดปกติของทางเดินอาหารนั้นไม่ร้ายแรงมากนัก และสามารถรักษาให้หายได้ภายในระยะเวลาเพียง 2-3 วัน แต่สัตว์เลี้ยงบางตัวก็อาจใช้เวลาในการรักษายาวนานกว่าปกติ แต่หากสัตว์เลี้ยงแสดงอาการผิดปกติของทางเดินอาหารอย่างต่อเนื่อง หรือมีความผิดปกติที่เกิดจากการที่ร่างกายสามารถย่อยและดูดซึมอาหารได้ลดลง การเคลื่อนไหว หรือการบีบตัวของลำไส้ผิดปกติ ถือว่าเป็นความผิดปกติของทางเดินอาหารทั้งสิ้น โดยประสิทธิภาพของการย่อยและดูดซึมอาหารมีความจำเป็นอย่างยิ่งต่อการเสริมสร้าง และซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอของเนื้อเยื่อ ตลอดจนการสร้างพลังงานให้กับร่างกาย
อาการ
	อาการที่บ่งชี้ถึงความผิดปกติของทางเดินอาหารที่พบมากที่สุดคือ อาการถ่ายเหลว หรือท้องเสีย อย่างไรก็ตามยังมีอาการอื่น ๆ ที่บ่งชี้ถึงความผิดปกติของทางเดินอาหาร คือ
-	อาเจียนหรือท้องเสีย
-	เบื่ออาหารหรืออยากอาหารมากกว่าปกติ
-	ท้องอืด ท้องเฟ้อ
-	อุจจาระมีเมือกหรือเลือดปน
-	แสดงอาการเจ็บปวดเวลาถ่าย หรือถ่ายไม่ออก
-	น้ำหนักลด
-	ท้องตึงหรือเจ็บปวดเมื่อสัมผัส
สาเหตุของความผิดปกติของทางเดินอาหาร
	ความผิดปกติของทางเดินอาหารนั้นอาจเกิดขึ้นได้จากหลายสาเหตุ ส่วนมากเกิดจากการรับประทานอาหารที่ไม่เหมาะสม การแพ้อาหาร การติดเชื้อ หรือการขาดเอ็นไซม์ที่ช่วยในการย่อยอาหาร สำหรับสุนัขบางสายพันธุ์ได้แก่ เกรทเดน เยอร์มัน เชพเพิร์ด โกลเดน รีทรีฟเวอร์ และคอลลี่ จะเสี่ยงต่อการเกิดความผิดปกติในทางเดินอาหารได้มากกว่าสายพันธุ์อื่น ๆ
	โดยสัตว์แพทย์จะเป็นผู้ทำการตรวจหาสาเหตุของความผิดปกติที่เกิดขึ้นในทางเดินอาหาร สาเหตุส่วนใหญ่ของทางเดินอาหารผิดปกติเกิดได้จาก
กระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบเฉียบพลัน
	ความผิดปกติที่เกิดจากการอักเสบของกระเพาะและลำไส้นั้นมักแสดงอาการอาเจียนและท้องเสียอย่างทันทีทันใด เนื่องมาจากการที่สัตว์เลี้ยงรับประทานอาหารที่เน่าเสีย หรือบริโภคสารพิษเข้าไปในร่างกาย
ลำไส้ใหญ่อักเสบ
	โดยมากสัตว์เลี้ยงที่มีอายุต่ำกว่า 5 ปี มักมีอาการผิดปกติจากลำไส้ใหญ่อักเสบ โดยจะทำให้ถ่ายบ่อย แสดงอาการเจ็บปวดเวลาขับถ่าย ท้องเสีย หรือมีมูกเลือดปนออกมากับอุจจาระ
ท้องผูก
	โดยทั่วไปอาการท้องผูกเกิดจากการที่สัตว์เลี้ยงออกกำลังกายไม่เพียงพอ และได้รับอาหารหรือของขบเคี้ยวที่ย่อยยาก เช่น กระดูก
ความผิดปกติของตับอ่อน
	กรณีนี้สัตว์เลี้ยงมักมีน้ำหนักตัวลดลง มีความอยากอาหารเพิ่มขึ้น และถ่ายอุจจาระเหลวออกมาในปริมาณมาก
การดูดซึมของลำไส้เล็กผิดปกติ
	ความผิดปกติที่เกิดจากการอักเสบของลำไส้เล็ก จะทำให้ร่างกายสูญเสียความสามารถในการดูดซึมสารอาหาร มีอาการท้องเสียอย่างต่อเนื่อง น้ำหนักลด และความอยากอาหารลดลง
ad#co-1]
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><strong>ความผิดปกติของทางเดินอาหาร</strong><br />
	ความเจ็บป่วยอันเนื่องมาจากความผิดปกติของทางเดินอาหารนั้นไม่ร้ายแรงมากนัก และสามารถรักษาให้หายได้ภายในระยะเวลาเพียง 2-3 วัน แต่สัตว์เลี้ยงบางตัวก็อาจใช้เวลาในการรักษายาวนานกว่าปกติ แต่หากสัตว์เลี้ยงแสดงอาการผิดปกติของทางเดินอาหารอย่างต่อเนื่อง หรือมีความผิดปกติที่เกิดจากการที่ร่างกายสามารถย่อยและดูดซึมอาหารได้ลดลง การเคลื่อนไหว หรือการบีบตัวของลำไส้ผิดปกติ ถือว่าเป็นความผิดปกติของทางเดินอาหารทั้งสิ้น โดยประสิทธิภาพของการย่อยและดูดซึมอาหารมีความจำเป็นอย่างยิ่งต่อการเสริมสร้าง และซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอของเนื้อเยื่อ ตลอดจนการสร้างพลังงานให้กับร่างกาย<br />
<strong>อาการ</strong><br />
	อาการที่บ่งชี้ถึงความผิดปกติของทางเดินอาหารที่พบมากที่สุดคือ อาการถ่ายเหลว หรือท้องเสีย อย่างไรก็ตามยังมีอาการอื่น ๆ ที่บ่งชี้ถึงความผิดปกติของทางเดินอาหาร คือ<br />
-	อาเจียนหรือท้องเสีย<br />
-	เบื่ออาหารหรืออยากอาหารมากกว่าปกติ<br />
-	ท้องอืด ท้องเฟ้อ<br />
-	อุจจาระมีเมือกหรือเลือดปน<br />
-	แสดงอาการเจ็บปวดเวลาถ่าย หรือถ่ายไม่ออก<br />
-	น้ำหนักลด<br />
-	ท้องตึงหรือเจ็บปวดเมื่อสัมผัส<br />
<strong>สาเหตุของความผิดปกติของทางเดินอาหาร</strong><br />
	ความผิดปกติของทางเดินอาหารนั้นอาจเกิดขึ้นได้จากหลายสาเหตุ ส่วนมากเกิดจากการรับประทานอาหารที่ไม่เหมาะสม การแพ้อาหาร การติดเชื้อ หรือการขาดเอ็นไซม์ที่ช่วยในการย่อยอาหาร สำหรับสุนัขบางสายพันธุ์ได้แก่ เกรทเดน เยอร์มัน เชพเพิร์ด โกลเดน รีทรีฟเวอร์ และคอลลี่ จะเสี่ยงต่อการเกิดความผิดปกติในทางเดินอาหารได้มากกว่าสายพันธุ์อื่น ๆ<br />
	โดยสัตว์แพทย์จะเป็นผู้ทำการตรวจหาสาเหตุของความผิดปกติที่เกิดขึ้นในทางเดินอาหาร สาเหตุส่วนใหญ่ของทางเดินอาหารผิดปกติเกิดได้จาก<br />
กระเพาะอาหารและลำไส้อักเสบเฉียบพลัน<br />
	ความผิดปกติที่เกิดจากการอักเสบของกระเพาะและลำไส้นั้นมักแสดงอาการอาเจียนและท้องเสียอย่างทันทีทันใด เนื่องมาจากการที่สัตว์เลี้ยงรับประทานอาหารที่เน่าเสีย หรือบริโภคสารพิษเข้าไปในร่างกาย<br />
ลำไส้ใหญ่อักเสบ<br />
	โดยมากสัตว์เลี้ยงที่มีอายุต่ำกว่า 5 ปี มักมีอาการผิดปกติจากลำไส้ใหญ่อักเสบ โดยจะทำให้ถ่ายบ่อย แสดงอาการเจ็บปวดเวลาขับถ่าย ท้องเสีย หรือมีมูกเลือดปนออกมากับอุจจาระ<br />
ท้องผูก<br />
	โดยทั่วไปอาการท้องผูกเกิดจากการที่สัตว์เลี้ยงออกกำลังกายไม่เพียงพอ และได้รับอาหารหรือของขบเคี้ยวที่ย่อยยาก เช่น กระดูก<br />
ความผิดปกติของตับอ่อน<br />
	กรณีนี้สัตว์เลี้ยงมักมีน้ำหนักตัวลดลง มีความอยากอาหารเพิ่มขึ้น และถ่ายอุจจาระเหลวออกมาในปริมาณมาก<br />
การดูดซึมของลำไส้เล็กผิดปกติ<br />
	ความผิดปกติที่เกิดจากการอักเสบของลำไส้เล็ก จะทำให้ร่างกายสูญเสียความสามารถในการดูดซึมสารอาหาร มีอาการท้องเสียอย่างต่อเนื่อง น้ำหนักลด และความอยากอาหารลดลง<br />
<img alt="โรงพยาบาลสัตว์ชุมพร" src="http://www.chumpornanimalhospital.com/images/adv_1.jpg"  width="490" height="155" /></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.chumpornanimalhospital.com/?feed=rss2&amp;p=66</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>โรคตับ</title>
		<link>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=64</link>
		<comments>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=64#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 04 Feb 2009 09:12:52 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[โรคของสัตว์เลี้ยง]]></category>
		<category><![CDATA[คอกเกอร์]]></category>
		<category><![CDATA[ยอร์คไชร์ เทอร์เรีย]]></category>
		<category><![CDATA[สแปเนียล]]></category>
		<category><![CDATA[เทอร์เรีย]]></category>
		<category><![CDATA[เบดลิงตัน]]></category>
		<category><![CDATA[แมวไทย]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=64</guid>
		<description><![CDATA[โรคตับ
	ตับเป็นอวัยวะสำคัญ ซึ่งมีหน้าที่หลากหลาย เช่น ย่อยและเปลี่ยนแปลงสารอาหาร กำจัดของเสียจากเลือด และยังเป็นอวัยวะที่เก็บสะสมวิตามินและแร่ธาตุต่าง ๆ ซึ่งความผิดปกติของตับส่วนมากเกิดจากการอักเสบ หากไม่ได้รับการรักษาจะทำให้ตับสูญเสียการทำงานไป นอกจากนั้นโรคต่าง ๆ ยังมีผลกระทบต่อการทำงานของตับ
	ตับเป็นอวัยวะที่สามารถซ่อมแซมตัวเองได้อย่างน่ามหัศจรรย์ ปัญหาที่เกิดจากโรคตับจึงเป็นสิ่งที่สามารถแก้ไขได้ หากได้รับการรักษาและการจัดการที่ถูกต้องเหมาะสม
อาการของโรคตับ
	อาการของโรคตับมักจะคล้ายคลึงกับอาการของโรคอื่น ๆ ส่วนมากมักพบอาการเหล่านี้
-	เบื่ออาหาร
-	น้ำหนักลด
-	กระหายน้ำหรือดื่มน้ำเพิ่มขึ้น
-	อาเจียนหรือท้องเสีย
-	ซึมเศร้า (ในสุนัข)
-	น้ำลายไหล (ในแมว)
สาเหตุของโรคตับ
	โรคตับสามารถเกิดได้จากหลายสาเหตุ และมีปัจจัยต่าง ๆ ที่เพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดโรคตับ ได้แก่
อายุ
	เนื้องอกในตับพบได้บ่อยในสัตว์เลี้ยงที่มีอายุมากกว่า 10 ปีขึ้นไป
พันธุ์ 
	สัตว์เลี้ยงบางสายพันธุ์ เช่น เบดลิงตัน เทอร์เรีย, ยอร์คไชร์ เทอร์เรีย, คอกเกอร์ สแปเนียล และแมวไทย มักมีความเสี่ยวต่อการเกิดโรคตับ และมีโอกาสเกิดความผิดปกติของตับมาตั้งแต่กำเนิดมากกว่าสายพันธุ์อื่น ๆ
โรคอ้วน
	แมวที่เป็นโรคอ้วนมักมีความเสี่ยงในการเกิดโรคตับ
ยาและสารเคมี
	ยาบางชนิดมีผลต่อตับ และการได้รับสารเคมีรวมถึงการได้รับยาในปริมาณที่มากและนาน จะทำให้เกิดความเสียหายของตับ
ad#co-1]
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><strong>โรคตับ</strong><br />
	ตับเป็นอวัยวะสำคัญ ซึ่งมีหน้าที่หลากหลาย เช่น ย่อยและเปลี่ยนแปลงสารอาหาร กำจัดของเสียจากเลือด และยังเป็นอวัยวะที่เก็บสะสมวิตามินและแร่ธาตุต่าง ๆ ซึ่งความผิดปกติของตับส่วนมากเกิดจากการอักเสบ หากไม่ได้รับการรักษาจะทำให้ตับสูญเสียการทำงานไป นอกจากนั้นโรคต่าง ๆ ยังมีผลกระทบต่อการทำงานของตับ<br />
	ตับเป็นอวัยวะที่สามารถซ่อมแซมตัวเองได้อย่างน่ามหัศจรรย์ ปัญหาที่เกิดจากโรคตับจึงเป็นสิ่งที่สามารถแก้ไขได้ หากได้รับการรักษาและการจัดการที่ถูกต้องเหมาะสม<br />
<strong>อาการของโรคตับ</strong><br />
	อาการของโรคตับมักจะคล้ายคลึงกับอาการของโรคอื่น ๆ ส่วนมากมักพบอาการเหล่านี้<br />
-	เบื่ออาหาร<br />
-	น้ำหนักลด<br />
-	กระหายน้ำหรือดื่มน้ำเพิ่มขึ้น<br />
-	อาเจียนหรือท้องเสีย<br />
-	ซึมเศร้า (ในสุนัข)<br />
-	น้ำลายไหล (ในแมว)<br />
<strong>สาเหตุของโรคตับ</strong><br />
	โรคตับสามารถเกิดได้จากหลายสาเหตุ และมีปัจจัยต่าง ๆ ที่เพิ่มความเสี่ยงต่อการเกิดโรคตับ ได้แก่<br />
<strong>อายุ</strong><br />
	เนื้องอกในตับพบได้บ่อยในสัตว์เลี้ยงที่มีอายุมากกว่า 10 ปีขึ้นไป<br />
<strong>พันธุ์ </strong><br />
	สัตว์เลี้ยงบางสายพันธุ์ เช่น เบดลิงตัน เทอร์เรีย, ยอร์คไชร์ เทอร์เรีย, คอกเกอร์ สแปเนียล และแมวไทย มักมีความเสี่ยวต่อการเกิดโรคตับ และมีโอกาสเกิดความผิดปกติของตับมาตั้งแต่กำเนิดมากกว่าสายพันธุ์อื่น ๆ<br />
<strong>โรคอ้วน</strong><br />
	แมวที่เป็นโรคอ้วนมักมีความเสี่ยงในการเกิดโรคตับ<br />
<strong>ยาและสารเคมี</strong><br />
	ยาบางชนิดมีผลต่อตับ และการได้รับสารเคมีรวมถึงการได้รับยาในปริมาณที่มากและนาน จะทำให้เกิดความเสียหายของตับ<br />
<img alt="โรงพยาบาลสัตว์ชุมพร" src="http://www.chumpornanimalhospital.com/images/adv_1.jpg"  width="490" height="155" /></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.chumpornanimalhospital.com/?feed=rss2&amp;p=64</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>โรคข้ออักเสบ</title>
		<link>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=62</link>
		<comments>http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=62#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 04 Feb 2009 09:11:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator>admin</dc:creator>
				<category><![CDATA[โรคของสัตว์เลี้ยง]]></category>
		<category><![CDATA[ร็อตไวเลอร์]]></category>
		<category><![CDATA[ลาบราดอร์]]></category>
		<category><![CDATA[โกลเด้น รีทรีฟเวอร์]]></category>
		<category><![CDATA[โดเบอร์แมน]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://www.chumpornanimalhospital.com/?p=62</guid>
		<description><![CDATA[โรคข้ออักเสบ
	โรคข้ออักเสบ สามารถพบได้เมื่อเกิดความผิดปกติของข้อต่อ ซึ่งจะเกิดขึ้นเมื่อกระดูกอ่อนมีการสึกกร่อนอย่างรวดเร็วกว่าการสร้างทดแทน กระดูกอ่อนมีบทบาทในการช่วยรองรับน้ำหนักและกันการกระแทก เพื่อป้องกันกระดูก ดังนั้นถ้าหากกระดูกอ่อนมีการสึกกร่อน ก็จะทำให้ข้อต่อบวมและเกิดความเจ็บปวด
	ถึงแม้ว่าโรคข้ออักเสบอาจทำการรักษาได้ไม่หมด แต่สามารถลดความรุนแรงของโรคและช่วยบรรเทาความเจ็บปวดได้
อาการของโรคข้ออักเสบ
	หากสุนัขเป็นโรคข้ออักเสบ สิ่งแรกที่สามารถสังเกตเห็นได้คือ การเคลื่อนไหวตัวลำบาก ไม่ค่อยอยากเดิน วิ่ง หรือกระโดด บางครั้งอาจส่งเสียงร้องหรือสะดุ้งเมื่อถูกจับบริเวณที่มีความผิดปกติ
สาเหตุของโรคข้ออักเสบ
อายุ
	เมื่อสัตว์เลี้ยงอายุมากขึ้น กระดูกอ่อนจะเริ่มมีการเสื่อมสภาพ จึงทำให้สุนัขชราได้รับความทรมานจากโรคข้ออักเสบในระดับความรุนแรงต่าง ๆ ได้
สายพันธุ์
	สุนัขพันธุ์ใหญ่มีความเสี่ยงต่อการเกิดโรคข้ออักเสบ ได้มากกว่าพันธุ์อื่น ๆ เช่น สุนัขพันธุ์ร็อตไวเลอร์ ลาบราดอร์ โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ และโดเบอร์แมน
น้ำหนักตัวเกิน
	น้ำหนักตัวที่มากของสัตว์เลี้ยงจะเพิ่มการกดทับบริเวณข้อต่อ ซึ่งจะโน้มนำให้เกิดโรคข้ออักเสบ
อุบัติเหตุและการบาดเจ็บ
	ความเสื่อของข้อต่อเป็นผลมาจากการกดทับหรือการบาดเจ็บที่มีสาเหตุมาจากอุบัติเหตุ
พันธุกรรม
	สัตว์เลี้ยงบางตัวมักมีโอกาสการเกิดโรคข้ออักเสบมาตั้งแต่กำเนิด
การติดเชื้อ
	บางครั้งการติดเชื้อต่าง ๆ สามารถทำลายเนื้อเยื่อ ข้อต่อ และกระดูกอ่อนได้
ad#co-1]
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><strong>โรคข้ออักเสบ</strong><br />
	โรคข้ออักเสบ สามารถพบได้เมื่อเกิดความผิดปกติของข้อต่อ ซึ่งจะเกิดขึ้นเมื่อกระดูกอ่อนมีการสึกกร่อนอย่างรวดเร็วกว่าการสร้างทดแทน กระดูกอ่อนมีบทบาทในการช่วยรองรับน้ำหนักและกันการกระแทก เพื่อป้องกันกระดูก ดังนั้นถ้าหากกระดูกอ่อนมีการสึกกร่อน ก็จะทำให้ข้อต่อบวมและเกิดความเจ็บปวด<br />
	ถึงแม้ว่าโรคข้ออักเสบอาจทำการรักษาได้ไม่หมด แต่สามารถลดความรุนแรงของโรคและช่วยบรรเทาความเจ็บปวดได้<br />
<strong>อาการของโรคข้ออักเสบ</strong><br />
	หากสุนัขเป็นโรคข้ออักเสบ สิ่งแรกที่สามารถสังเกตเห็นได้คือ การเคลื่อนไหวตัวลำบาก ไม่ค่อยอยากเดิน วิ่ง หรือกระโดด บางครั้งอาจส่งเสียงร้องหรือสะดุ้งเมื่อถูกจับบริเวณที่มีความผิดปกติ<br />
<strong>สาเหตุของโรคข้ออักเสบ</strong><br />
<strong>อายุ</strong><br />
	เมื่อสัตว์เลี้ยงอายุมากขึ้น กระดูกอ่อนจะเริ่มมีการเสื่อมสภาพ จึงทำให้สุนัขชราได้รับความทรมานจากโรคข้ออักเสบในระดับความรุนแรงต่าง ๆ ได้<br />
<strong>สายพันธุ์</strong><br />
	สุนัขพันธุ์ใหญ่มีความเสี่ยงต่อการเกิดโรคข้ออักเสบ ได้มากกว่าพันธุ์อื่น ๆ เช่น สุนัขพันธุ์ร็อตไวเลอร์ ลาบราดอร์ โกลเด้น รีทรีฟเวอร์ และโดเบอร์แมน<br />
<strong>น้ำหนักตัวเกิน</strong><br />
	น้ำหนักตัวที่มากของสัตว์เลี้ยงจะเพิ่มการกดทับบริเวณข้อต่อ ซึ่งจะโน้มนำให้เกิดโรคข้ออักเสบ<br />
<strong>อุบัติเหตุและการบาดเจ็บ</strong><br />
	ความเสื่อของข้อต่อเป็นผลมาจากการกดทับหรือการบาดเจ็บที่มีสาเหตุมาจากอุบัติเหตุ<br />
<strong>พันธุกรรม</strong><br />
	สัตว์เลี้ยงบางตัวมักมีโอกาสการเกิดโรคข้ออักเสบมาตั้งแต่กำเนิด<br />
<strong>การติดเชื้อ</strong><br />
	บางครั้งการติดเชื้อต่าง ๆ สามารถทำลายเนื้อเยื่อ ข้อต่อ และกระดูกอ่อนได้<br />
<img alt="โรงพยาบาลสัตว์ชุมพร" src="http://www.chumpornanimalhospital.com/images/adv_1.jpg"  width="490" height="155" /></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://www.chumpornanimalhospital.com/?feed=rss2&amp;p=62</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
